タイ: 2009年12月アーカイブ

ラウンジでの生活

0

「学校のラウンジ」について話したら、「今更?もう遅くない?」と思う人がいるかもしれませんけど、僕にはまだ新しいことなんです。なぜなら、ラウンジを利用するのは最近なんだから。

皆が誤解しないようちょっと説明したいと思います。「ラウンジ」って学校にある学生のたまり場みたいな所です。他の国の方はそういう意味を知っているかもしれないけど、タイ人は「ラウンジ」って聞いたら、「女性に囲まれて酒などを飲んだりする夜遊びのところ」と思っちゃうんです。もし学校にそんなラウンジがあったら大変なことになるよね、確かに(逆にタイ人の学生が増えるかも)。

いつくらいかな、ラウンジを利用するようになったのは。はっきり覚えていませんけど、きっかけなら覚えています。

「ねえ、トムさん、皆今回の日本語能力試験の試験勉強してるけど、一緒に勉強しない?」と、あるタイ人の後輩が誘ってくれました。「皆もやってるよ」って。

皆って、タイ人のことです。ビック(99%はうその人)、ピック(一番わかりにくい言い方の人)、ミント(食べ放題にこだわる可愛い女性)、カーン(酔っ払っちゃったら違う人になる女性)、ワイ(一番新しいタイ人)。

ちょっとコメントをつけてごめんな、皆さん(ハハハハ)。

皆は日本語能力試験を向けて頑張っていた、その時は。でもビックはちょっと違う。彼は大学院に入るためにも勉強してたんです。(でも、もう受かったらしい。おめでとうね)

その他に、台湾(チュウハーンさん、センさん、トビーさん、シンさん)、韓国(クリスさん)、香港(ティファニーさん、ペンニーさん)の方々も一緒に勉強していました。

勉強はもちろん、皆は言葉を交わして一緒に笑ったり、話したり、相談したりしました。なんかこの学校のもう一つの生活のような気がします。

僕は勉強以外、スピーチもここで練習していました。毎日毎日(皆が嫌というほど聞いていたと思う)。勉強に集中している皆さんに迷惑をかけないかなと思ってたが、そうじゃなく、皆は応援したり意見を出したりしてくれたんです。すごくいい思い出です、僕にとっては。

能力試験はもう終わりました。ラウンジで勉強する人も少なくなったような気がします。僕はそのごろの生活にちょっと懐かしいけど、少なくともその時間過ごすことができてよかったなといつも思っています。そして、またそのような機会があれば...

いつか...

ถ้าตอนนี้จะพูดถึงเลาจ์ของโรงเรียน คงจะมีคนคิดว่า "เพิ่งจะมาพูดอะไรตอนนี้เนี่ยนะ? ไม่ช้าไปหน่อยเรอะ?" แต่สำหรับผมแล้วยังถือเป็นเรื่องใหม่อยู่เลย เพราะเพิ่งจะมาใช้เลาจ์ของโรงเรียนเมื่อไม่นานนี้เอง

ก่อนอื่นก็ขออธิบายก่อนเพื่อนไม่ให้เข้าใจผิดกัน "เลาจ์" ที่ว่านี่หมายถึงที่ของโรงเรียนที่ให้นักเรียนมานั่งใช้กัน นักเรียนประเทศอื่นอาจจะเข้าใจว่ามีความหมายแบบนี้ก็ได้ แต่สำหรับคนไทย ถ้าได้ยินคำว่า "เลาจ์" ล่ะก็ จะนึกถึงที่ร้านดื่มเหล้าที่รายล้อมไปด้วยสาวๆ มากกว่า แน่นอนว่าถ้ามีที่แบบนี้ในโรงเรียนล่ะก็ไม่ไหวแน่ๆ (แต่ไม่แน่นะ นักเรียนไทยอาจจะเพิ่มขึ้นก็ได้ หุหุ)

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเริ่มไปนั่งที่เลาจ์ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ถ้าถามว่าทำไมถึงไปนั่งล่ะก็ ยังจำได้อยู่

วันนึงมีน้องมาชวนไปนั่ง "พี่ทอม เนี่ย ทุกคนกำลังอ่านหนังสือสอบกันแหละ ไม่มานั่งอ่านด้วยกันเหรอ"

ทุกคนที่ว่านี่หมายถึง บิ๊ก (99% ที่มันพูด มันอำแน่นอน), ปิ๊ก (นี่ก็พูดอะไรเข้าใจยาก), น้องมินท์ (น่ารักนะ แต่กินจุชะมัด), น้องกาน (ขานี้ถ้าเมาแล้วเป็นคนละคนเลย), น้องหวาย (น้องใหม่สุด)

แอบกัดเล็กน้อย ไม่ว่ากันนะ (ก๊ากกกกก)

ทุกคนก็อ่านหนังสือสำหรับสอบวัดระดับล่ะนะ ตอนนั้น แต่บิ๊กจะต่างไปหน่อย เพราะมันต้องเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วย (ได้ข่าวว่าสอบผ่านแล้ว ดีใจด้วยว่ะ)

นอกจากนี้ก็มีคนไต้หวัน (ชูฮาน, เซน, โทบี้, ชิน), เกาหลีใต้ (คริส), ฮ่องกง (ทิฟฟานี, เพนนี) มานั่งอ่านหนังสือด้วยกันด้วย

นอกเหนือจากอ่านหนังสือแล้ว ก็ยังนั่งคุยกัน เล่นกัน ปรึกษากันในหลายๆ เรื่อง ดูๆ ไปแล้วเหมือนเป็นอีกด้านนึงของโรงเรียนนี้เลยแฮะ

ผมเองก็นอกเหนือจากเรียน ก็ใช้ที่นี่ซ้อมสุนทรพจน์ด้วย ซ้อมทุกๆ วัน (คิดว่าคนอื่นคงฟังจนเอียนเลยแหละ) จริงๆ ก็เกรงใจเหมือนกันว่าจะรบกวนคนอื่นที่อ่านหนังสืออยู่รึเปล่า แต่จริงๆ แล้วไม่เลย เพราะทุกคนยังช่วยเชียร์ ให้คำแนะนำหลายๆ อย่าง สำหรับตัวเองแล้ว ถือว่าเป็นความทรงจำดีๆ อีกอย่างเลยทีเดียว

ตอนนี้สอบวัดระดับก็ผ่านไปแล้ว คนที่มานั่งอ่านหนังสือที่เลาจ์ก็ลดลง ผมเองถึงจะรู้สึกคิดถึงบรรยากาศตอนนั้นก็ตาม แต่อย่างน้อยที่ได้ใช้ช่วงเวลาในตอนนั้นก็รู้สึกดีแล้ว หวังว่าถ้ามีโอกาสก็อยากให้มีอีก....

ซักวัน...

「新聞配達」

夜明け起き

凍っている道

しんどいよ!!!

新聞配達のバイト始まってから、もう一週間経った。こんなバイトははじめてだから、最初は大変だったけど[E:sweat01]、毎日やっているうち、だんだん慣れてきた[E:scissors]

新聞配達のバイトって、なんなんだろう?「ただ自転車乗って新聞を配る仕事だけじゃん!」って思った私...実際にやってみたら、この仕事の大変さがわかるようになった。

① 早く起きなきゃ - 朝刊新聞だから、6時半までに終わらなきゃ。新人の私はだいたい2時間ちょっとぐらいかかる。通勤と新聞の準備の時間入れたら、毎日3時半ぐらい起きている[E:bearing]

② 寒さと暑さ - 北海道が寒いって、皆知っていると思うんだけど、このバイトをやって今気づいたのは、配達しているうち体がだんだん暑くなったこと。大変なのは服何枚着たらちょうどいいだろうって[E:coldsweats02]

③ 雪と雨 - やってる時に雪や雨降っちゃったらやばい!もちろん新聞がだめにならないように気をつけなきゃ。ということなんだけど、一番嫌いなのは道が凍ること!自転車乗ってやるんで滑りやすい。今まで2回転んじゃったから、これからもっとをつけよう!

④ 地理 - 場所を覚えることが思ったより難しい(もちろん、送り先も)。最初は地図見ながらやっていたが、今はもう慣れたから楽勝。といっても、誰でもできるわけじゃない。この前、3日間やってやめた人もいたみたい。方向音痴の方には無理だな、この仕事。

大体、こんな感じかな。北海道はこれから寒くなるから、ちょっと心配だけど、やるしかない。がんばるぞ!!!

最後に言いたいのは、新聞って......重い!!!!!!!!!!!!

"ส่งหนังสือพิมพ์"

ตื่นแต่เช้า

ถนนก็ลื่น

เหนื่อยโคตร!!

เริ่มทำงานพิเศษส่งหนังสือพิมพ์มาได้อาทิตย์นึงแล้ว เพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรกด้วย แรกๆ ก็ค่อนข้างลำบากเหมือนกัน แต่พอทำทุกๆ วันก็เริ่มชินแล้ว

งานส่งหนังสือพิมพ์คืออะไรหว่า? "ก็แค่ขี่จักรยานส่งหนังสือพิมพ์ไม่ใช่รึไง" ตอนแรกก็คิดว่ามันง่ายๆ แต่พอทำจริงๆ ก็เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย

1. ตื่นเช้า - หนังสือพิมพ์รอบเช้าต้องส่งให้เสร็จก่อนหกโมงครึ่ง ไอ้มือใหม่อย่างเราก็ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงเศษๆ บวกเวลาเดินทางกับต้องจัดหนังสือพิมพ์ก่อนส่งเข้าไปอีก ก็ต้องตื่นประมาณตีสามครึ่งทุกวัน เฮ้อ....

2. หนาวๆ ร้อนๆ - ทุกคนคงรู้อยู่แล้วว่าฮอกไกโดเป็นเมืองหนาว แต่พอทำงานนี้ก็รู้สึกว่า ทำไปซักพักมันชักจะร้อนแฮะ (เพราะต้องวิ่งส่งด้วย) ปัญหาก็คือ ต้องใส่เสื้อกี่ชั้นถึงจะพอดีล่ะเนี่ย (น้อยไปก็หนาว เยอะไปก็ร้อน -"-

3. หิมะกับฝน - ถ้าทำๆ อยู่แล้วหิมะหรือฝนตกลงมาล่ะก็ ซวยแน่นอน ต้องระวังไม่ให้หนังสือพิมพ์เปียกอีก นั่นว่าแย่แล้วนะ ที่แย่ที่สุดคือ ถนนกลายเป็นน้ำแข็ง เพราะมันลื่นมาก แล้วก็ต้องขี่จักรยานส่งอีก ต้งแต่ส่งมาก็ล้มไปแล้วสองดอก ต่อไปต้องระวังมากขึ้นอีกแฮะ

4. ทาง - จำทางนี่ยากกว่ที่คิดแฮะ (เพราะต้องจำบ้านที่ต้องส่งด้วย) ช่วงแรกต้องดูแผนที่ไปส่งไป แต่ตอนนี้จำได้แล้วก็สบายหน่อย อาจจะดูเหมือนง่ายแต่ก็ไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้นะ ก่อนหน้านี้มีคนมาทำได้แค่สามวันก็เลิกไปเพราะจำทางไม่ได้ สำหรับคนไม่แม่นแผนที่คงลำบากหน่อยแฮะ งานนี้

รวมๆ ก็ประมาณนี้ล่ะมั้ง ที่เป็นห่วงคือจากนี้จะยิ่งหนาวขึ้นไปอีก แต่ก็ต้องทำเท่านั้น สู้เว่ย!!!

สุดท้ายที่อยากบอกคือ.... ไอ้คุณหนังสือพิมพ์ คุณจะหนักไปไหนครับพี่น้อง!!!!

このアーカイブについて

このページには、2009年12月以降に書かれたブログ記事のうちタイカテゴリに属しているものが含まれています。

次のアーカイブはタイ: 2010年1月です。

最近のコンテンツはインデックスページで見られます。過去に書かれたものはアーカイブのページで見られます。